Ne büyük bir günahtır, ey gönül!
Bakmaya kıyamadığın gözlerde kendi hicranını görmek.
Ne büyük bir beladır, ey sevda!
Dokunmaya korktuğun ellerin bir başka duaya açıldığını bilmek.
Bu nasıl bir imtihan?
Gönlün sana rağmen, yine sana meyletmesi.
Meğer ne ağırmış kalbin mahşeri,
Dilim inkar ederken, gönlümün adını istiğfar etmesi.
Yalnız sana atan bu kalp,
Ne cennet nimetlerini ister, ne dünyadan murat diler.
Bir tek o gözlerinin önünde çaresiz kalmak,
En büyük arzularını unutup, yine en büyük arzusuna yenilmek ister.
Ellerinin sıcaklığını hissetmek,
Saçlarının dalgasına bir ömürlük ahenk eklemek ister.
Evinin bahçesinde binbir saray kurulsa,
Gönül, nasibi olmayan meyvenin gölgesinde dinlenmek ister.
Belki haram diyedir bu kadar cazip, bu kadar yakıcı.
Belki yasak olan her şey nefse daha yakın, daha sarsıcı.
İnsandır bu; dokunamadığı güle diken,
Giremediği kalbe sevdalık, diyemediğine duacı.
Ben sana bakınca yalnız seni değil, en derin imtihanımı görüyorum.
Bir tek kendimi değil, kendimden sakladığım tarafımı görüyorum.
Bu sevda bir ateş, kaçtıkça içine daha çok düşüyorum.
Ama kalbimde ki bu meylin hangi kapıya varacağını, inan ben de bilmiyorum.
Ben senin gözlerinin kahvesine sığınmak,
Bir köşe başında susup, sessizliğine karışmak isterim.
Kırk yıllık hatırlar bırakmak değil yalnız;
Ömrümün hiç yaşanmamış günlerini seninle anmak isterim.
Bahar yağmurunda sırılsıklam, akşamında mahçup,
Bir şarkının en tenha yerinde sesine mahpus.
Gitarından çıkan tek nota,
Dudaklarından dökülmeden kalbine doğan besten olmak isterim.
Kimsenin bilmediği bir saatte, sana şiirler okumak,
Tüm şehri susturup yalnız seninle konuşmak,
Sesinin mayhoş tınısında kaybolmak,
Gülüşüne yenilip adımı unutmak isterim.
Çünkü sen benim için yalnız bir sevgili değil,
Her bir ayetini ezberlediğim kitap,
Kapısını çalmaya çekindiğim bir dergah,
Sırrına ulaşamadığım en büyük kutsalımsın.
Sen benden evvel yazılmış bir şarkı,
İçimde yarım kalmış en sarhoş yankısın.
Senin yaşadığın alem bana uzak, yıldızlara yakın.
Bir kulun Rabbinden gizleyemediği en ısrarcı duasın.
Ben senin heveslerinde kavrulmaya,
Kendine itiraf edemediğin arzularına talibim.
Bir bakışında, bir dokunuşunda aklım fikrim.
Takvimlerce var olmayan, sana ait bir mevsimim.
Ben sana gelip sensiz kalmak,
Sende başlayıp yine sende bitmek isterim.
Kalbinin mutlak sahibi olamasam da,
Bir şarkının yazılma sebebi olmak isterim.
Sana kavuşmak, ayrı kalmanın sevabıysa,
Kalbim ancak senin kaderine kazındıysa,
Eğer bitecekse içimdeki bu yüzyıllık afet,
Seni istemenin günahı, sevmekten vazgeçememek.
Kayıt Tarihi : 12.09.2026 17:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
insan bu, gün olur ölür ya aşktan, bazen bir bakıştan bazense bir notadan. yârin ellerinde yayı gerilmiş eski bir keman, katlime ferman yazar, gözleri güldüğü zaman.
