Bazen isteyerek yalnız kalır insan
Kimi insanları sevmez
Kimi ihanetten korkar
hepsinin sonu ise yalnızlık olur
O yalnızlık giderek daha da büyür
Senide çeker karanlığın içine
Ne tarafa dönsen siyahı görürsün
Nefesin kesilir
Tam boğulacağın sırada bir rastlantı olur
Kader dersin belki yada şans
Ama her ne ise
O andan sonra karanlık dağılmaya başlar
İçini ısıtan güneş cıvıl cıvıl kuş sesleri renk renk çiçekler
Geriye o karanlığa dair en ufak şey kalmaz
Cennete dönen karanlık
Aslında o rastlantının tasviridir
Benim rastlantım ise sensin
Yılmaz Efe Alabaş
Kayıt Tarihi : 10.10.2026 01:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
derste canım sıkıldı
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!