Hatice Elveren Peköz
Annemle babamın geceleri yoksulluk üzerine söyledikleri ninnilerle avundu çocukluğum.
Şimdilerde alışmışım, kumkuma kuş-kuşu gibi yalnızlıklara.
Giydiklerim, o ev benim olmadı hiç.
Benim değildi duvara astığım resimler
Geceleri gökyüzündeki yıldızları sayarken,
Uyandım, yıldızlar benim değil…
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta