Hatice Elveren Peköz
Annemle babamın geceleri yoksulluk üzerine söyledikleri ninnilerle avundu çocukluğum.
Şimdilerde alışmışım, kumkuma kuş-kuşu gibi yalnızlıklara.
Giydiklerim, o ev benim olmadı hiç.
Benim değildi duvara astığım resimler
Geceleri gökyüzündeki yıldızları sayarken,
Uyandım, yıldızlar benim değil…
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta