Benim Çemberim Şiiri - Mehmet Altunbulak

günü gelir de
bir buhran sarar etrafı
göremezsin yolunu
nerede olduğunu bilmeden
bulmaya çalışırsın aydınlığı
kapatırsın kendini dört duvara ya
işte o an bitiminde
ateş yanar, biz söneriz

atılırsın sağa sola
ömür dediğin koşmaktan ibaret
düşersin yere prangaların sesiyle
taşa takıldığını bilmeden
varamadan daha menzile
beklersin ya arkana bakıp
işte o can bitiminde
yol yürür, biz döneriz

aklının maphusunda müebbet gibi
firar edemezsin de
sıkışırsın kendi içinde
kendi kendine yorulursun
saldıracaklarmışcasına
ruhun ablukaya alınmıştır ya
işte o tan bitiminde
çember deniz, biz feneriz
rüzgar durur, biz eseriz.