beni unuttu mutluluk
beni sen gördün
kimsenin tutmadığı ellerimi
tuttu ellerin
kederli gözlerim
utangaç halim
gökyüzü boşluğunda
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Güzel olan her şeyin ömrü çok kısa oluyor malesef ,sonra bize arkasından bakakalmak kalıyor özlemle...Sonrada mazi oluyor her şey...Ama sevmek ve mutlu olmak için emek gerekiyor.Tıbkı bir tohumun tarlaya atılması gibi...Elleriniz yorulmasın,sevgiye ait ne varsa sizin olsun....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta