Benden Bilsinler Şiiri - Eshabil Sevsen

Gönül defterimi açıp bakmasın,
Kimseler derdime çare aramasın.
Yârimin adını dile almasın,
Bağrımda bir sızı, benden bilsinler.

Sevdim de sevdamı pazara salmadım,
Bir vefasız diye gönül çalmadım.
Kırıldım, incindim, hesap sormadım,
Sustuğum her sözü, benden bilsinler.

Bir ömür bekledim, yolum daraldı,
Saçımda ak değil, hasret çoğaldı.
Benden giden değil, bende kalandı,
Ömrümden eksilen yılı bilsinler.

Ne ahım dokunsun ne de bedduam,
Bir onun adıdır dilimde duam.
Sorarlarsa nedir dünyada davam,
Bir çift göz uğruna yandım bilsinler.

Kaderin önünde boynum eğildi,
Bu sevda bir günlük heves değildi.
Benim gönül bağım kolay değildi,
Kökünden kopan gül nasıl, bilsinler.

Vefayı bilmeyen ne bilir yâri,
Her gülen yüzünde aradım baharı.
Ben onun uğruna tükettim varı,
Bir ömrün bedeli nedir bilsinler.

Gün gelir ararsa bıraktığı izi,
Hatırlar belki de verdiği sözü.
Bir yabancı gibi kaçırır gözü,
O vakit susmanın dilini bilsinler.

Ne kapısın çaldım ne yolun kestim,
İçimde büyüttüm, sesimi kestim.
Bir tek ona değil, kendime küstüm,
Sevip de gitmenin hâlini bilsinler.

Son demimde bile adını anmam,
Yârimi ellere şikâyet etmem.
Bir daha dünyaya gelsem de dönmem,
Ama yine onu severim, bilsinler.

Bir gün sorarsa neden sustuğumu,
Anlatmayın ona nasıl yandığımı.
Ben ondan sakladım bütün kırgınlığımı,
O beni unutsun… Allah bilsin yeter.