Bir yok olan sevdanın ardında kalan,
ben mişim meğer yıkılan,kahrolan.
Yıldız gibi kayarken ellerimden ayrılığa,
ciğerimin sökülüşü,sana dokunmamış bile...
Benmişim meğer yıkılan kahrolan..
Benki her akşam oluşunda,
sararan çiçek gibi boynu bükük,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta