Bekleyen dudaklar Şiiri - Turğay Çeken

bekleyen dudakları geçmişe at
gönlüne perdeni savur
pembemsi hayaller soldu
gri sevişmeler yalan
ebem kuşağı tadında
onur tarih sayfalarında bile yaşlanmaktan sıkılırken
neden bu iç çekişmeler
aşkın tozunu savur
kulu içenin mezesi
sana mı bitmeyen sevdalar
yaktığın ateşe say
uçmayan özgürlüklerini boranların
tellendir kandırdığın sigaranı
kandırdığın dumanıyla
hani uçmayan böcekler dilerdin
kanatları sararmış
hasta dileklerinde
rüyanı üfle dudaklarına
kanatları alevlenir sevmeyi bilmeyen uçmalarına
kahverengi sevdalar çırpar belki özgürlükleri
yere batan deniz görmemiş sanrıları
bulut ol acemi beyazlıklarına
solan rengin grisinde
siyahında bunalmadan kaçak karanlığın
mavini kullan yalanlarında
siyahın mateminden kork
karadır pembeyi gizleyen
renginde sorgulayan
değil midir saflığını beyaza sunup
bedenini arzulayan
siyahın gerçeğinde salınan
kanatlarını savurduğunda
elinde kalan nedir
özgürlüğün hafifliğinden öte
sahte yalanlarımız dışında
berisi laf dağının arkası
bir kanat çırpımı kadar
uzak mevsimimize
sevda kanat çırpımı kadar yakın
öz mevsimimize