9-HAZİRAN-1967 (MANYAS)
Bulutlarla örülmüş simsiyah gökyüzünü,
Parıldayan yıldızlarla düşledim.
Her güneşin batışıyla,
Gün ardına düşer,
Gündelik koşuşturma içinde,
İnsan ömrü...
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Elbette çıkacaktır güzel insanlar. Tebriler şiire. Sevgiler
Şu siyah gölge,
Ne zaman aydınlanacak,
Nerede ısıtacak yürekleri,
İnsanlar...
..................
Şiirlerinizdeki iyimserlik ve samimiyet yürekleri aydınlatacaktır, bilin...Kutlarım saygıyla...Nurdan Ünsal
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta