incifer'e
alısıldık birşey değil bu.nedir anlayamadım aslında...bu sayfada ne yazmak istediğimi anlatmaya calıssam anlayamazsın...nedir ki sayfada anlatmak istediğim nedir bu dongu...uyandıgımda birşey eksikti,elime alıp kaybettiğim gunler bir kitap gibiydi.biraz huzunlendim eski bir kitabı acmakla ve kitaplarım yoktu yanımda...bu sefer ağlamadım beceremiyorum artık eskisi kadar guzel olan herseyi...nedir bu sacmalık,bunca bulut ustume ususmusken sanmıyorum ben boyle seyi...diyor ki içimde ki ses ilk feribota al bir bilet git gidebildiğin yere gelme bir daha geri.benden uzak senden ırak olması lazım gideciğim nehrin yanı bir yanı eksik olmalı...
ben bu kadar becerebiliyorum ağlamayı,benden bukadar bosalıyor bu yagmur.benden bu kadar içinde kayboldugum bu yazı...
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta