'Aman gelme' dedim, bak geldin işte
Dünyaya meylin var, 'beşer'sin bebek
Bir bilsen dünyamız neyin nesidir
Ayırır ağzını işersin bebek.
Kimisi su katar içtiğin süte
Kimisi at sokar yediğin ete
Günahtan, hileden, haramdan öte
Zulmet kuyusuna düşersin bebek.
Yukarıya gitsen 'köle' sayarlar
Aşağıya insen tefe koyarlar
Her saat bir başka renge boyarlar
Baktıkça sen sana şaşarsın bebek.
Önün bal-petekli, elin mühürlü
Omuzun kötekli, dilin mühürlü
Haftan ipotekli, yılın mühürlü
Aydan, günden mahrum yaşarsın bebek.
Sevgimiz rüşvettir seversek seni
Aldatmak içindir ne versek seni
Kalleş çağımızla eversek seni
Gerdeğe girmeden boşarsın bebek.
(Beşinci Mevsim)
Abdurrahim KarakoçKayıt Tarihi : 8.08.2001 16:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
toprağına zehir katarlar Mazallah!..
Ne haklıydı dizeler...
İnsanın ettiği yine insana sorumluluk.
İnsan insanı eleştirir durur.
Şairler bile...
Ben şairliğin hakkını veremedim, açıklayıcı yazamadım diyemez.
Kalleş çağımız der keleşimiz var demez.
Diyenin adı okunur demeyenin pek adı okunmaz.
Böylede çelişkili durum.
Merhum Şairin yattığı yer hurişan olsun.
Türk Ulusal Edebiyatımıza hizmeti çoktur.
TÜM YORUMLAR (36)