bazen saatlerce düşünür ama yazacak bir şey bulamaz insan.
bazen uğraşır ama tek kelime söyleyemezsiniz, belkide yakındır orhan velinin dediği gibi; herşeyi söyleyebileceğiniz an ama duvarları boş bakışlarınızla süslersiniz kimi zaman. bazen karışır hikayenin tümü birbirine; siz nerde kaldığınızı düşünürken, sonra bırakırsınız kendinizi akıntıya, ne kadar yorgun olduğunuzu düşünmeden.
izin vermez hayat uykunuzdan uyanmanıza bu garip duygu. tam uyanacakken yeni bir rüyaya dalarsınız belki.
bazen yapıların arkasından göremezsiniz güneşi, bilseniz bile ışığının rengini, tarif edemezsiniz, aşina olduğunuz duvarlar gibi. godotu bekler gibi beklersiniz birinin yıkması için içinizdekileri... ancak ne gelen vardır ne giden. yalnızca sessizliğiniz bulur sonsuzlukta yankısını.
bir kamyon yükü
anlam taşıdığı günlerdi
Kaldırımlar toz ve kağıt topakları
Ankara’nın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta