Bayram Sofrası Şiiri - Onur Teryakioğlu

Bayram sabahında, sofrayı kurdum,
Annemin örtüsü, kenarı dantel,
Tabakları saydım, bir an ben durdum,
Dört tabak fazlaydı, kalbimde bir sel,
Babamın yerine, kimse oturmaz,
Dedemin bastonu, kapıyı vurmaz.

Çocukken bayramlar, el öpmek idi,
Cebimde mendil de, bozuk bir para,
Uzandığım her el, bir kucak idi,
Şimdi el öpecek, kimse yok ara,
Çocuklar elimi, öpüyor bugün,
En büyük ben oldum, sofrada, üzgün.

Bir gün de bir tabak, benden artacak.