Beklerim Şiiri - Onur Teryakioğlu

Babam o sabah da, kapıdan çıktı,
Elimi bir kere, sıkıca sıktı,
Ardından sessizlik, evimi yıktı,
Dön diye her akşam, kapı beklerim.

Kırk yaşına girdim, saçım ağardı,
Annemin elini, dualar sardı,
Sofrada bir tabak, fazladan vardı,
Kendi soframda da, onu beklerim.

Telefon çalınca, irkilir elim,
Baba kelimesi, unuttu dilim,
Yıllar yük oldu da, büküldü belim,
Çocuk gibi yine, seni beklerim.

Bir gün o kapıyı, ben de çekersem,
Oğlumun elini, sıkıp gidersem,
Babamın yolunu, ben de seçersem,
Korkarım o çocuk, beni de bekler.