Ev yirmi beş, büro yirmi yedi
Bu dert, bu çile ömrümü yedi.
Göçmen kuşlar bile şaşırdı
Son bahar başımda gümüledi...
Yeşil pancurlu ev kaldı rüyâlarımda
İçimde boydan boya, halı döşeli büro
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Ve ben soluyan devlere es duygularda,Göcmen kuslardir sarkilarim...Mükemmel bir siir akiciligiyla haz verirken yasamanin bedeli olarak zamanin keskin nisanci oldugunu da hatirlatiyor...
Saygilar...GÜL$EN $ENDERIN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta