Banklar, yalnızlığın ezgisidir
Kendinle baş başa kalmanın halidir
Kimseler bilmez neler yaşanır buralarda
Ne hatıralar bırakılır o yerlerde
Şehrin, kalbin, anıların ve yalnızlığın büyülü kokusu
Yayılır tahta parçalarına
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta