Sorma bana aşk ne diye yüreğimde yaradır
Sensiz şubatlarda yağan karlar kömürden karadır
Akan her damla yaş yine sanadır
Bu gecede yalnızlık bana kar kalandır
Acıdır söylemesi yokluğunu
Anlıyor insan zaman geçtikte unutulduğunu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta