Hangi kapı tokmağına dokunduysam
Sanki bamteline dokunmuş oluyorum
Ta derinlerden gelen ahlar işitiyorum
Duyup/gördüklerimden şok oluyorum
Artık utanıyorum derdim var demeye
Sıkıyorum geride kalan birkaç dişimi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kime ne söylesen o sender zar'ı,
Ahbaplar, dostlar desen bal yapmaz arı.
ne yaparsın tek çare kalıyor geriye, dişini sıkmak.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta