BAM TELİ
Kalmadı ne telgraf teli
Ne çamaşır ipi
Ne telefon teli
Nereye konsun
Kuşlar şimdi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sn. Germenliler,
Bu güzel şiiri okuyunca Erzurum'lu Şair Emrah'ın dizelerini anısadım. Ne kadar güzel söylemişsiniz..
İşte gerçekçi ve çağdaş şiir anlayışı budur. Binlerce sızlanmadan, felekten, gül ve bülbülden, nice kara sevdadan bin kat daha güzel... ANTOLOJİME ALDIM......+10 başarılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta