Balkon;
evin köşkü,
göğün eşiği.
Sofraya önce gökyüzü iner.
Şafak
ilk bu eşiğe düşer.
Bir türkü yak...
Yanık bir türkü yak
Hüznünden kainat ağlasın
Beni anlatsın
Sen ol nağmelerde
Yankılansın dağ doruklarında
Devamını Oku
Yanık bir türkü yak
Hüznünden kainat ağlasın
Beni anlatsın
Sen ol nağmelerde
Yankılansın dağ doruklarında




Bizim balkonlarda ölüm değil, ömür büyür.
Bir yastık, bir yaz gecesi; gerisini yıldızlar söyler.
Her eserinde yer alan kenz-i mahfi bulundurduğu için kocaman Tebrikler Üstad!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta