Bahar Hüznü Şiiri - Selami Aydemir 2

Bu bahar, İçinde kırık bir güvercin,
Kanatları buz tutmuş bir mektup gibi.
Rüzgâr değil, bir sessizlik çalıyor kapımı
Kulaklarım tınlıyor adını söylemeden.

Göz kapağım mı yorulur?
Hayır. Kalbimdeki saat yoruluyor.
Her tik’i bir sen, her tak’ı bir ayrılık.
Zaman değil, özlem sayıyor dakikaları.

Hafta başı, sokaklar kırık aynalar gibi
Parlak ama çarpık.

Ben sana bir not düşeyim mi?
Denizden gelen bir şişe mesajı gibi
“Biraz beni düşün,
Biraz da beni düşünürken çıkan soluklarını.”

Oyna, az ötede, suskun bir gölge gibi.
Çocukluğum, bir terk edilmiş tren istasyonu
Raylar paslı, işaretler silik.
İçimde, bir taşkın nehir gibi,
Özlem birikiyor.

Güneş, senin perçemine vururken
Bir günah işler mi?
Benim içim, cehennem.
Ateşin içinde yüzen bir gölge.
Seni arar,
Ama sesi suya düşmüş bir feryat gibi
Yankılanır, duyulmaz.