Herkes kolay kolay “Şeyhim” diyemez
Kendine münhasır vadesi varmış.
O ağır cübbeyi herkes giyemez
Çoğunun giymekte didesi varmış.
Madem ki şeyh olmak burada meram;
Şeyhinden müride olurmuş ikram.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
