Babası ölünce... Şiiri - Turğay Çeken

Babası ölünce artık çocuk olmaktan vazgeçer ya insan
Sen gittin ve ben artık sevgili değilim senin dudaklarında
Esti mi rüzgâr, sıcak ısıtmaz ya insanı derinlerinde
Kaçtım her yerden, herkesten
Isınmaya geldim yelsiz yüreğinde
Durdum dudak mesafesinde karşında
Dimdik
Çevirdin öpülesi bakışınla ruhunu
(S) üzüldüm usulca
Kaçtım gece uzunluğu karanlığa
Savruldum…
Göz kırptı dokunuşun
Geldim…… Yoktun
Gidiyorum
Kokum sende kalsın
Tutmayacaksan elimi
Kokum sende kalsın
Ben soluyamıyorum
Senden başka hiçbir nefesi