Kızımın uykusuna uzandım son gece,
Gözlerindeki o saf şafağı büyüterek.
Eninde sonunda daima iyilerin kazandığı masallar anlattım,
Karanlığı masumiyetle döverek...
Tam iyiler kazanmışken yine, sızdı gözümden nehir,
O çocuksu gökyüzüyle yakaladı yaşımı:
“Sevinçten ağlıyorsun değil mi?” deyiverdi,
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta