BABA Şiiri - Ahmet Sevinç 2

Bir baltaya sap olamazsın derdin baba,
Anlamazdım.
Hergün onlarca öğüt verirdin bana,
Dinlemezdim.

Gittiğim her yerde senin selamını söyleyerek
yükseldim ve değer kazandım,
Ve hala sırf senin oğlunum diye
Beni sevip sayıp
Sana selam söylüyorlar.

İnsanın evini yapanda
Yıkanda
Arkadaşıdır derdin,
Evim başıma yıkıldı baba,
Meğer lokma lokma biriktirdiğim arkadaşlarım;
Beni kürküm için sevmişler.
Ocağım başıma yıkıldı baba.

Şimdi büyüdüm baba,
Şimdi de büyüdüm sandım,
Pencerenin arkasına ilişti meraklı bakışlarım,
Yasaklarını düşündükçe veryansın edip,
Kabardı içimdeki inat damarları,
Dışarı attım kendimi,
Uçtum baba uçtum,
Uçuyorum sandım,
Masum bakışlarına tutuldum bir kızın,
Küçücük pamuk ellerine dokundum
Gençtim baba
Sevdim.

Onu babam saydım baba,
Onu anam saydım,
Ana gibi yar olmaz;
Çok geç anladım.
Ben Onu santim santim sevdim,
Aramıza metreleri koydu baba;
Kilometreleri koydu.

Bu ayrılık bana çok koydu baba,
Bu ayrılık bana çok koydu,
Ağlamak istedim,
Ağlayamadım;
Çünkü sen erkekler ağlamaz derdin baba.

Görüyorsun ya Baba,
baltayı nereye vurduysam taşa geldi,
Olanlarsa başa geldi,
Affet beni baba
Ne olursun beni affet.