Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Zemheri çığı düştü,güneşli yazlarıma.
Şu gönlümden ben seni azad ettim kelebek.
Yoruyorsun! bir daha konma omuzlarıma...
Tesadüfen gezinirken rastladım şiirinize ve çok hoş bir raslantıdır, kendimi ve yaşadığım bazı harika ANları anımsadım..Sevgiylee
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta