Ayten Özgün Şiirleri - Şair Ayten Özgün

Öyle hüzünlüyüm öyle derbeder
Yüreğimde dertler san ki harp eder
Merhamete gelip tutsan elimden
Yoksa ben boşluğa düşer gibiyim

Anılar canlandı maziyi andım

Dokunma bana dokunma sakın
henüz kapanmadı yaralarım
En güzel şiirlerimi yazdım gözlerine
Göz bebeklerine baka baka okudum
Ne var ki sen anlamadın

Karanlığa yazıyorum seni her gece,
Sözlerime cemreler düştüğünden beri
Çözemedim bu işin sırrını çözemedim.
Alsam başımı gitsem diyorum ,
Maviliklerde kaybolsam.

Bir sevda masalında hayal kurduk yıllarca
Diyorsun ki elveda yol bitiyor burada
Sen yoksan anlamı yok yolunda yordamında
Gidersen dönüşü yok ona göre et veda

Gözlerim kan çanağı uykusuz kaldığımdan

Yanıyor yüreğim dinmez göz yaşım
Bir selam bir söze inan muhtacım
Bir eser kalmadı eski halimden
Dumanla sarılmış dağlar gibiyim

Meyletme herkese çok aldanırsın

Yine çaresizce çaldım kapını
Sen beni geri çevirmezsin bilirim
Gözlerinde muhabbet göremez isem
Haddimi bilirim döner giderim

Artık kokumu özlemiyorsan

Ay doğmuyor geceme bulutlar küme küme
Hiç kimse fark etmedi tükendi gülüşlerim
Karanlıkları örttüm yorgan diye üstüme
Bu sevdayı kaybetmek korkusuydu telaşım

Sen gelsen diner acım can gelir bedenime

Tenha bir sokakta yürüyorum
Karşımda ufku olmayan bir deniz
Sen uzaklardasın
Gecenin zifiri karanlığında
Gül bahçelerine yaslanmış sen
Uçurum kenarında ben

Unutmam Asla Seni


Var iken yok diyemem acıtır yüreği mi
Sevgi yoksunluğundan bir korku sardı beni
Belli'ki sende bitmiş bende'ki olan sevgi

Canıma can katanım beni benden alıp gittin
Ne çok sevmiştim seni ne yazık ki bilemedin
Kırıldım gücendim bu sevdaya can koymuştum
Çok zor olsa da kararlıyım gidiyorum

Seni kalbime gömdüm O yeter bana