Anlatılmaz bir yorgunluğu yaşıyor gözlerim.
Önüne kattığını götüren bir sel gibi yağıyorum yüreğine
Biz olmayan bir düşü
Senden ayırıp
Benlerin içine koymak
Anladığım budur
Yalnızlığın açılımı olarak
Kaybolup gittin
Sabaha uyuyan yıldızlar gibi
Oysa;
Yıldızlar gündüz ağlar
Ve kimseler görmez gözyaşlarını...
Avuçlarına bir parça şiir bıraktım
Yüreğin yanınca okuyup ısınırsın diye
İnsanlar birbiriyle kaynaşırken
Yakınlaşan şehirlerde kaybolduk!
Durulmuş bir deniz
Kaç kayboluşa tanık olmuşsa
Ve kaçına kucak açmışsa
O kadarı kıyıları bulur




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!