Ayrılık Şiiri - Ümit Kara

Ümit Kara
14

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Ayrılık

Hüzünlüdür ayrılık çoğu zaman
Yaşlı gözleri ağlatır hiç durmadan
Ama kavuşmakta gerçek olmasa
İntizarın anlamı kalmaz
Bu ayrılığa nasıl dayanır insan
Ümitsizlik sarar dört bir yanı
Bir karabulut kaplar gökyüzünü
Birgün kavuşulur belki tamam
Yalnız berisi tamamda gerisi hep yalan
Yaşamak çok güzel oysa
Ama hayat çok acımasız
Kader ummadık anda çalıyor kapını
Ve koparıyor bir yerini yüreğinin
Anam babam çocuklar giryan
Eşim dostum bacım giryan
Yağmalanmış acıyla yoğrulmuş
Harcanmış ve ateşlerle dağlanmış
O temiz o pak yüreğim artık üryan
Gözümden akan bir kaç damla yaş hüzmesi
Dilimden acı bir ağıt yakış
Kalbimden yıkılan bir kaç sütun
Aklıma takılan ifrit sorular
Ve fikrime batan kızgın demir bir mızrak
Artık kaybettim cihetimi sanki
Bahtımın kapalı kapısı aralandı
Uçan kuş bir dağda yaralandı
Nereye gitsem kapıları hep kapandı
Tükendi dermanım bulamıyorum
Artık son umudum
Bir parlak yıldızın parlamasına
Bana yol göstermesine
Bir duvar çeltiğinin seviçle kazınmasına
Günlerin ardın sıra bitmesine
Bir resminde mahzun bakışına
Güzelliğinin yansımasına
Bir Allahıma
Bir Kuranıma
Bir İmanıma
Birde umudumu o güne bağladım

Ümit Kara
Kayıt Tarihi : 1.7.2001 12:15:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!