Ayhan Ulu Şiirleri - Şair Ayhan Ulu

Bilseydim sahte sevginle beni yavaş yavaş boğduğunu,
Layık olmadığın kalbimdeki tahtında bir dakika dahi oturamazdım seni.
Ben seni melek bilmişken, sen dualarıma ihanet ettin,
Gözlerimde cenneti göreceğine, cehennemi yerleştirdin.

Her gülüşünde umut aradım,

Bilseydim sahte sevginle beni yavaş yavaş boğduğunu,
Layık olmadığın kalbimdeki tahtında bir dakika dahi oturamazdım seni.
Gözlerimdeki perde kalkar, sis dağılırdı aniden,
Her yalan sözün, zehirli bir hançer gibi saplanırdı bedenime.
Oysa ben seni, en saf duygularla bezemiştim,
Kör bir adanmışlıkla, tüm dünyamı sana çevirmiştim.

Bilseydim sahte sevginle
Beni yavaş yavaş boğduğunu,
Bir gülüşünle umut verip
Ardından karanlığa ittiğini...
Layık olmadığın kalbimdeki tahtında bir dakika dahi oturamazdım seni.

Şiirlerim olmuştun ya sevgili şimdi sana son şiirimi yazıyorum,
ben gittim sen bittin...

Son Şiirim Sana, Sevgili

Bir zamanlar adını mısralara gizlerdim,
Her hecede sen, her dizede biz vardık.
Şimdi kelimeler bile küsmüş bana,
Bir veda gibi suskun, bir sonbahar gibi yorgun.

Seni Yazmak İsterim
Kalemi her elime aldığımda seni yazmak isterim,
Dil susar, kalem konuşur, gönlümde hicranın resmi.
Ellerim ceplerimde boş sokaklarda yürürken
Sedasız bir sükût iner kalbimin dergâhına gizli.
Yalnızlığın sivri okları saplanır yüreğime,

Kalemi her elime aldığımda seni yazmak istiyorum, ellerim ceplerimde boş sokaklarda yürürken sedasız bir sessizlik çökūyor kalbime,yalnızlığın sivri okları saplanıyor yüreğime ve kanatıyor ruhumun bakir köşelerini,sana ait olan sol yanım çırpınıyor çıkarıp vermek istesemde yerinden kalbimi, yokluğunda varlığını hissettiğim için nafile bu hisler kafile para pesinde ben ise illede sen sesleriyle yankılanmış iç dūnyamda fakir bir aşkın peşinde, bir görseydim cemalini diye diye divane olmus deli Ayhan.Yaş otuz yedi ! böyle gelmiş böyle gidersem eğer ne mutlu bana, nasılsa cennet te kavuşuruz ūmidiyle doğru emin adımlar benimle.
Ve geceler...
Geceler ki sensizliğin en ağır yükünü sırtıma vuran sessiz kervanlar gibi geçer içimden.
Ay ışığı vurur kaldırımlara, ben yine aynı sokakta, aynı hasretin gölgesinde yürürüm.
Her adımda adını fısıldar rüzgâr, her köşe başında hayalin bekler beni.
Bir yanım sus der kalbime, bir yanım seni çağırır gecenin en derin yerinden.

Dilime bir şiir dolanıyor senin sokaklarında gezerken sensiz.Cepte beş kuruş yokken sevdiğin papatyayı alıp kapına koyamazken , çıkmaz sokağında kayboluyor tüm hayallerim ve elimdeki sigara parmaklarımın ucunu yakıyor, ne yapayım bilmiyorum sen paşa kızı ben işçi çocuğu ümitsizliğin verdiği ızdırapla senin sokağın su yolu benim yolum uçsuz bucaksız bir yol...
Ayhan ULU

Veda Abidesi

Seni rengârenk bir dille yazmak isterken
Bembeyaz sayfalara,
Kara kalemler karaladı yüreğimi…
Dilimden dökülen sözler

Sessizce yok olmak

Bir gün geldin hayatıma,
Yorgun bir akşam ışığı gibi değdin kalbime.
Ben sığınacak bir omuz ararken,
Sen beni içimdeki karanlığa bırakan en sessiz gölge oldun.