Ayhan Ulu Şiirleri - Şair Ayhan Ulu

Bazen tökezler de düşer insan,
Bir omuz arar da bulamaz kafam.
Gölgesi uzamış sahte kahraman,
Yüzüme güleni çoktur, neyleyim.

Ekmek bölen girer candan içeri,

Mesele çok şeyler bilip çok şeyler paylaşıp bilgelik taslamak değildir.Dil susmalı, gönūl konuşmalı bazen ,mesele bilgiyi sevgiyi paylaşmaktır.Bir olmanın özūnū hissetmektir, farkındalık sahibi olmak istiyorsan sevildiğini bilerek yaşamalısın ve yargılamadan sevmelisin herkesi, sorgulayarak öğrenmelisin hayatı, boynun kıldan ince olmalı sevgiliye,kabulde olmalısın her başına gelen olayı, şūkūrde hamd'da bulmalısın huzuru, dengede kalabilmelisin tūm negatif etkilere karşı, elalem degil alem seni ilgilendirmeli,başını kaldırdığında aya bakıp iç çekmelisin nuruna, gūneşe bakamayıp kamaşan gözlerinde görmelisin kudreti, boyuna posuna gūzelliğine bakmadan sevmelisin kendini ve karşındakini, birgūn çocuğa dönūşebileceğini titrek adımlarla yūrūyebileceğini unutmadan korkmadan insanca atmalısın adımlarını, yer titremeli gök gūrlemeli senin bu hallerine, öyle bir halle yaşamalısınki hayatı Allah dediğinde sesin duyulmalı ve dileğin karşılık bulmalı, buyur buyur ki ol deyim olsun ya kulum dediğini hissetmelisin Yaradanın , iç gūzelliğini eline diline ve beline yansıtmalısın, vicdanlı olup karıncanın ūstūnden geçerken basmamak için onun seviyesine inmelisin, göz göze gelerek konuşmalısın bir çocukla,ūzūlenle ūzūlūp yapamadığın her iyilik için būzūlmelisin utanarak, yaptığın iyilikleride bazen en yakınındaki bile bilmemeli. İşte büyük mesele bütün mesele bu ! būtūnūn hayrına farkındalıkla hayat sūrmek, hayat bu bazen acı bazen tatlı,anda kalıp kalıplaşmadan yaşayıp Yaradanın sevgi ile bağlantıyı koparmadan yaşamalısın ve ışık saçmak olmalı hedefin. Işık saçan karanlıkta kalmaz bilesin ...Ayhan ULU

Deftere yazdıklarımı sildim,
ama izleri yerinde duruyor;
kâğıt unutmuyor,
kalem affetse bile.
Unuttum sanmayın,
her silgi bir vaattir içimde,

Yüzünde ki bir tebessüme bin şiir yazacak adamı sev kadın sev ki şairin şiirleri ol.

"Seninle hiçbir zaman yan yana olamadım, ama kalbim hep seninle yaşadı; bu da bana bir ömür yetti."

Yıllar boyunca aynı bankta oturup seni uzaktan izledim. Elindeki kahveyi tuttuğun parmaklarını, gülümsediğinde yanağında beliren o minik gamzeyi, saçlarını rüzgâra bıraktığın o anı ezberledim.
Sen, beni hiç görmedin. Belki yanından geçtim, belki aynı kitapçının raflarında aynı sayfaları çevirdik, belki aynı yağmurun altında yürüdük, ama sen beni hiç fark etmedin.

Olsun.

Kara Şeker

Asıldığım sigaranın dumanında,
Kara şeker bir portren belirdi aniden.
Kül düştü yere yavaşça zamanında,
Gözlerimde yangın , içimde sen, yeniden.

Hepimizde Olan Siyah Beyaz Film Gibi Biraz
Son model araba, rakı sofraları, vur patlasın çal oynasın 😉
Ev değil köşk 😘, çöpe atılan yiyecekler 😲
Özel okullar, iPhone 9, Samsung S12, Android 🙈
Kuşadası, Marmaris, tango, tanga, dans, ego 💆
Empatisiz patili, hav hav oşt, az ilerde havla 🐕🐶

Kaşık Kaşık Aşk Kara şeker

Dalarsın maziye, yakarsın bir cigara,
Söze kaşık kaşık aşk diye girersin…
İster aç karnına, ister tok karnına,
Günde üç öğün kaşık kaşık aşk…

Kelimelerin efendisi olmak isterdim sadece senin için ,
öyle şeyler yazmak isterdimki sana, yazdıklarımı okuduğun zaman kalbimi görmeni ve her satırında her hecesinde ben kokmalıydım, buram buram tūtmeliydim burnunda, öyle bir özlemle özlemeliydin ki beni, ben olmayınca yanında bir daha hiç gelmeyecekmişim gibi yanmalıydı kūçūcūk kalbin ateşimle ve aksam olunca sahte dūnyanın sırtıma verdiği taşıdığım onca yūkūn ağırlığını acılarını, yorgunluğumu atmalıydım gözlerine bakınca , sana her sarıldığımda gözlerim yaşarmalıydı, varlığınla bu kifayetsiz kalan duygularımı ak kağıtlara döktūğūmde okuyup solmalıydın ve yargısızca sevmeliydin beni baharın yazı sonbaharın kışı sevdiği gibi...Ayhan Ulu 2016

Kelimelerin efendisi olmak isterdim sadece sana ,
öyle şeyler yazmak isterdimki senin için, yazdıklarımı okuduğun zaman kalbin titretmeliydi ,görmeni isterdim bendeki şair olma heycanımı ! her satırında her hecesinde sen ve ben kokmalıydı harfler şiirim olmalıydın ve buram buram tūtmeliydi kokum burnunda.Öyle bir özlemeliydinki beni, ben olmayınca yanında bir daha hiç gelmeyecekmişim gibi yanmalıydı kūçūcūk kalbin yokluğumda. Kader koyunca acıyı sineme usülsüzce ,bu sahte dūnyanın sırtıma verdiği taşıdığım onca yūkūn ağırlığını,acılarını, yorgunluklarını işten eve dönünce gözlerine bakınca atmalıydım üzerimden ama olmadı , sana her sarıldığımda gözlerim yaşarmalıydı ama olmadı.Yokluğundaki varlığınla bu kifayetsiz kalan duygularımı ak kağıtlara döktūğūmde okuyup solmalıydın ama olmadı ve yargısızca sevmeliydin beni baharın yazı sevdiği gibi ama olmadı ne bahar geldi ne yaz kışta kaldı tüm duygular...

Kelimelerin Efendisi

Ben, kelimelerin efendisiyim,
ama en çok senin karşısında yenildim.
Binlerce cümle dizdim gecelere,
ama hiçbir harf senin suskunluğuna denk düşmedi.