Ayhan Ulu Şiirleri - Şair Ayhan Ulu

Göz bakar, kalp görür; hayat bir kördüğüm,
Her çekilen zorluk, sanki bir zulüm.
Kalbin görmediği, gözün gördüğü...
Madde tapınağında ilahlarla düğün!
​Takılan o kolyeler, boynunda birer pranga;
Ölüm gününe dek sürün, ey kendini dev sanan insan!

Acıyı Bal Eylemek
​
Hayatı acı ettiler bu ak yüreklere,
Her yanımız hain, her yanımız mayın...
Kısacık ömürlere,
Kocaman ölümler dikte ettiler.

Küçücük kalbimde kocaman bir okyanus oldun ,
korkma ! Bir nehir misali kaymıyor gönlüm kimseye, olduğum yerde duruyorum her daim seninleyim...

HER YOL HERKESİN DEĞİL

Kırk yıllık ömrümde dostlar biriktirdim; ölümsüz…
Sen üç günde ya toprak olur,
ya yol olursun.
Ben adını taşımam her gelip geçenin,

YANSIMA

İhanetini,
şarap bardağına yansıyan bir gölgede gördüm.
Kırmızıya bulanmış bir yüz,
yanında bana yabancı bir omuz,

YANSIMA

İhanetini,
şarap bardağına yansıyan o küçük gölgede gördüm.
Bir yabancının yüzü,
senin gülüşüne sığmayan bir sır…

YANSIMA

İhanetini şarap bardağına yansıyan bir gölgede gördüm.
Bir yabancının sureti,
senin “tatildeyim” diye attığın gülüşe sinmişti.
O an anladım:

Göz bakar kalp görür hayat bir kördüğüm, her çekilen zorluk sanki bir zulüm,kalbin görmediği gözün gördüğü madde tapınağında ilahlarla düğün, takılan kolyeler boynunda ölüm gününe dek sürün, çekileceğin hesaba kadar dünya senin kral gibi görün.

Anlattığım hikayenin kifayetsiz oluşu, kelimelerin ruhumun derinliklerindeki hislerime yetersiz kalışından,sen ve ben,oysa başrolü paylaşmak negüzel olurdu bu hayat okulunda, beraber gülüp beraber ağlayıp memleketimin en güzel köşelerinde özçekimle süslerdik fotoğraf albümünün baş sayfasını,tam anlamıyla anlatamadığım hikayemizi kitaplaştırıp okuyup anlayan duygularımıza ortak olan gençler olurdu Adana'da, İstanbul'da, Diyarbakır'da belkide Asya'da Afirikada ve sen Gül kokulu eli elime değmemiş ruhumun bakir köşesinin sahibi ve sen illede sen...Ayhan ULU

Bazen tökezler de düşer insan,
Bir omuz arar da bulamaz kafam.
Gölgesi uzamış sahte kahraman,
Yüzüme güleni çoktur, neyleyim.

Ekmek bölen girer candan içeri,