Ayhan Ulu Şiirleri - Şair Ayhan Ulu

Acıyı Bal Eylemek
​
Hayatı acı ettiler bu ak yüreklere,
Her yanımız hain, her yanımız mayın...
Kısacık ömürlere,
Kocaman ölümler dikte ettiler.

Küçücük kalbimde kocaman bir okyanus oldun ,
korkma ! Bir nehir misali kaymıyor gönlüm kimseye, olduğum yerde duruyorum her daim seninleyim...

HER YOL HERKESİN DEĞİL

Kırk yıllık ömrümde dostlar biriktirdim; ölümsüz…
Sen üç günde ya toprak olur,
ya yol olursun.
Ben adını taşımam her gelip geçenin,

YANSIMA

İhanetini,
şarap bardağına yansıyan bir gölgede gördüm.
Kırmızıya bulanmış bir yüz,
yanında bana yabancı bir omuz,

YANSIMA

İhanetini,
şarap bardağına yansıyan o küçük gölgede gördüm.
Bir yabancının yüzü,
senin gülüşüne sığmayan bir sır…

YANSIMA

İhanetini şarap bardağına yansıyan bir gölgede gördüm.
Bir yabancının sureti,
senin “tatildeyim” diye attığın gülüşe sinmişti.
O an anladım:

Göz bakar kalp görür hayat bir kördüğüm, her çekilen zorluk sanki bir zulüm,kalbin görmediği gözün gördüğü madde tapınağında ilahlarla düğün, takılan kolyeler boynunda ölüm gününe dek sürün, çekileceğin hesaba kadar dünya senin kral gibi görün.

Anlattığım hikayenin kifayetsiz oluşu, kelimelerin ruhumun derinliklerindeki hislerime yetersiz kalışından,sen ve ben,oysa başrolü paylaşmak negüzel olurdu bu hayat okulunda, beraber gülüp beraber ağlayıp memleketimin en güzel köşelerinde özçekimle süslerdik fotoğraf albümünün baş sayfasını,tam anlamıyla anlatamadığım hikayemizi kitaplaştırıp okuyup anlayan duygularımıza ortak olan gençler olurdu Adana'da, İstanbul'da, Diyarbakır'da belkide Asya'da Afirikada ve sen Gül kokulu eli elime değmemiş ruhumun bakir köşesinin sahibi ve sen illede sen...Ayhan ULU

Bazen tökezler de düşer insan,
Bir omuz arar da bulamaz kafam.
Gölgesi uzamış sahte kahraman,
Yüzüme güleni çoktur, neyleyim.

Ekmek bölen girer candan içeri,

Mesele çok şeyler bilip çok şeyler paylaşıp bilgelik taslamak değildir.Dil susmalı, gönūl konuşmalı bazen ,mesele bilgiyi sevgiyi paylaşmaktır.Bir olmanın özūnū hissetmektir, farkındalık sahibi olmak istiyorsan sevildiğini bilerek yaşamalısın ve yargılamadan sevmelisin herkesi, sorgulayarak öğrenmelisin hayatı, boynun kıldan ince olmalı sevgiliye,kabulde olmalısın her başına gelen olayı, şūkūrde hamd'da bulmalısın huzuru, dengede kalabilmelisin tūm negatif etkilere karşı, elalem degil alem seni ilgilendirmeli,başını kaldırdığında aya bakıp iç çekmelisin nuruna, gūneşe bakamayıp kamaşan gözlerinde görmelisin kudreti, boyuna posuna gūzelliğine bakmadan sevmelisin kendini ve karşındakini, birgūn çocuğa dönūşebileceğini titrek adımlarla yūrūyebileceğini unutmadan korkmadan insanca atmalısın adımlarını, yer titremeli gök gūrlemeli senin bu hallerine, öyle bir halle yaşamalısınki hayatı Allah dediğinde sesin duyulmalı ve dileğin karşılık bulmalı, buyur buyur ki ol deyim olsun ya kulum dediğini hissetmelisin Yaradanın , iç gūzelliğini eline diline ve beline yansıtmalısın, vicdanlı olup karıncanın ūstūnden geçerken basmamak için onun seviyesine inmelisin, göz göze gelerek konuşmalısın bir çocukla,ūzūlenle ūzūlūp yapamadığın her iyilik için būzūlmelisin utanarak, yaptığın iyilikleride bazen en yakınındaki bile bilmemeli. İşte büyük mesele bütün mesele bu ! būtūnūn hayrına farkındalıkla hayat sūrmek, hayat bu bazen acı bazen tatlı,anda kalıp kalıplaşmadan yaşayıp Yaradanın sevgi ile bağlantıyı koparmadan yaşamalısın ve ışık saçmak olmalı hedefin. Işık saçan karanlıkta kalmaz bilesin ...Ayhan ULU