Aydınlığın Dalağı Şiiri - Alperen Bıyıklı

karanlığın kalbiydi, belki de aydınlığın dalağı:
kim bilebilir?
uzak ve hastalıklı bir odaydı
ama pek çok umutla yanardı.
pek ala kırmızıydı
ve hiç de mavi değildi
ancak
gri olabilirdi
elimden gelseydi
kuru kafa
bir hayduta dönebilirdi
gönlüm isteseydi...

3 sene evvel.
pek çok umutla, pek çok hayalle.
bilinmez bir neşeyle.
gittim gözün kestiremediği bir yere.
bir yorgana kitlendim aylarca.
bir güzel için.
bir sürü çirkinlik.
biraz yalan
biraz alay.
aynaya bakmak bile bir yükken:
nasıl ipte yürürdüm ben?