Bizim köyün en güzel kızı sen sanıyordum
O yeşil gözlerine, ruhumu saldım Ayça’m
Senden uzaklarda ben hasretle yanıyordum
Yürürken endamına takılıp kaldım Ayça’m
Karayazı düzünde su gibi akıyordun
Olmuştun bir gonca gül, mis gibi kokuyordun
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
