Mekân değiştirmek fayda etmiyor,
Mekânda zinciri kırmak yetmiyor,
Bedeni yollarda yormak yetmiyor,
İnsan hep kalbinin kaldığı yerde.
Gitmek kolay değil inkâr etse de,
Bir bavul toplayıp çekip gitse de,
Dertlerini bir bir silip bitse de,
İnsan hep aklının kaldığı yerde.
Bavulu toplayan çekip gitmiyor,
Etekten taşları döküp gitmiyor,
Geçmiş anıları söküp gitmiyor,
İnsan hep anıyla dolduğu yerde.
Ne gitmek çaredir ne dönmek çözüm,
Uzak ufuklara dalıyor gözüm,
Geçmişi silmeye geçmiyor sözüm,
İnsan hep aklının kaldığı yerde.
Son hükmünü verir vicdan bilgesi,
Başka bir şehirde düşse gölgesi,
İsterse dünyanın ıssız bölgesi,
İnsan hep mutluluk bulduğu yerde.
Yaşamı maziden kaçmakla bitse,
Ardına bakmadan nereye gitse,
Demir atmış gemi durur ne etse,
İnsan hep aklının kaldığı yerde.
Bir hasret çöküyor akşam olunca,
Mesafe kalmıyor için dolunca,
Sözü geçmez bir gün fırsat bulunca,
İnsan hep gönlünün kaldığı yerde.
Şu çamur dünyada nereye gitse,
Gönlü sevdasına sarmış yiğitse,
Yollarda umudu kalmış yiğitse,
İnsan hep kalbinin kaldığı yerde.
Özcan İŞLER
14 Ekim 2022, Ankara
Kayıt Tarihi : 16.11.2026 10:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!