Memleket be Gülüm!
tütüyor burnuna insanın gurbette.
Çobanı olmak var kavalını dinletmek için kuzulara,.
Ağılı olmak var sıcaklığını sarmak için yavruların.
Askeri olmak var cesurluğunu görmek için yüreklerin.
Şehidi olmak var ölmek için be Gülüm.
Tütüyor burnumaa memleket.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta