Atlatırsın Şiiri - Rasimin Gönül Dili

Atlatırsın...
Çünkü insan, en çok "yandım" dediği yerden nasır tutar.
Zaman geçer, o keskin sızı tumpul bir ağrıya döner,
Sonra bir bakmışsın, o devasa yangından geriye
Sadece ara sıra rüzgâr estikçe tüten bir avuç kül kalmış.

"Sen üzülme" dersin ya hani o son gururla,
Oysa içindeki fırtınayı en çok kendi duvarların bilir.
Sokaklar yine dolup taşar,
Çay yine aynı bardakta soğur,
Gece yine iner kentin üstüne...
Ve sen, o ağır yükü tek başına sırtlayıp yürümesini de öğrenirsin.

Kolay olmayacak, biliyorum.
Her tebessümün arkasına o eski gölge düşecek bir süre.
Ama atlatacaksın.
Yara izi kalacak belki bağrında, evet,
Ama o iz, öldürmeyen her acının sana bıraktığı
En mağrur, en güçlü nişane olacak...

Ayağa kalkacaksın,
Ve bu şehir, senin o sessiz zaferine şahitlik edecek.