Yorulmak nedir bilmedin, dur duraksız uçtun.
Aşındırdın kanatlarını...
İlk parıltıyı görene dek,
yöneldin sorgusuzca ışığa,
karanlığa sırtını çevirip,
sıcaklığı hissedinceye dek uçtun.
İçgüdüselliğin, doğanın dışına çıkamadı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta