Aşkın Hamalı Yarim Şiiri - Sabri Servetoğlu

Derdimin yükünü kimlere salım,
Gönlümde kor oldu sevdanın alı.
Bir haber gönder de yoluna kalım,
Ben aşkın yükünü taşırım, yarim.

Dağ önüme çıksa, yol olur bana,
Denizler çekilse, sel olur bana.
Bir kere “gel” desen, yel olur bana,
Dünyayı ardımda bırakırım, yarim.

Tut ellerimden de düşürme beni,
Yüreğin yurduna götür de beni.
Bir kere sevdiğin söyle de beni,
Ömrümü uğruna taşırım, yarim.

Geceler adını anar dilimde,
Hasretin ateştir benim elimde.
Hangi uzak ilde, hangi belde de
İzini sürerim, bulurum, yarim.

Yollar uzun olsa, yürürüm yine,
Kader taş bağlasa, kırarım yine.
Bir çağrı düşerse senin diline,
Dağları önünden aşarım, yarim.

Sen yeter ki “gel” de, dünya dar bana,
Sensiz geçen ömür zindanlar bana.
Bir ömür adını yazdım canıma,
Sevdanı gönlümde taşırım, yarim.

Ne dağ tanırım ben, ne deniz artık,
Hasretin bağrımda kor oldu artık.
Seninle başlarım, seninle artık,
Bu ömrün yolunu şaşırmam, yarim.

Aşkının yükünü omzuma aldım,
Gönlümün kapısını sana açtım.
Bir ömür sevdanın ardınca koştum,
Ben aşkının hamalıyım, yarim.