Devriyeler sarmışken dört bir yanımı
tutsak ister senden bana kalan gülüşünü
vede soguk gecede göğsüme yaslanan
belirsiz sıcaklığını...
bense direnmekteyim nefesini bile vermemeyi
haydi yetiş ilk nefesime...
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




yaşamak direnmektir zaten.
aşk ta dahildir buna...
tebrikler....
hedi şimdi derin bi nefes al..bu şiirin devamı gelmeli..yüreğine sağlık.
sade ..içten ..tebrikler
yüzüm değsin yüzüne...kalbine kalbim...ölüm o zaman aşktan daha tazedir....şiirinize armağanım olsun....kabul ediniz...kalitenizi kutluyorum..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta