Aşk toprak gibidir Şiiri - Emir Kerküklü

Yalnız bir odada,
Sevdalı yüreğimin yaralarıyla
Bir kâğıt parçasına
Aşkı yazıyorum.

Çünkü âşık bir yürek öylesine güçlüdür ki,
Savaş meydanlarındaki kahramanların
Cesur yüreği gibidir.

Kahraman insan korkmaz
Canını feda etmekten.
Âşık yürek de korkmaz acıdan;
İşkencelere dayanır,
Binlerce yaraya göğüs gerer,
Ve kendisini yok etmek isteyen acıları
Sabırla yenerek kahreder.

Aşk bazen bir ruh gibidir;
Ölmüş bir bedene hayat verir,
Sönmüş bir kalbe yeniden nefes olur,
Kaybolmuş bir insana
Yaşamak için bir sebep verir.

Ne yazık ki aşk bazen
Toprak gibidir…

Sen onu ne kadar seversen sev,
Uğrunda ne kadar savaşırsan savaş,
Onu korumak için
Canını ortaya koysan bile…

Günün sonunda,
Uğruna feda ettiğin canı
İlk o gömer kendi toprağına.

Seni bağrına basar sanırsın,
Oysa sessizce örter üzerini.

Ve zaman geçtikçe
Acımasızca çürütür
Uğruna verdiğin o canı.

Belki de aşkın en büyük acısı budur:

İnsan bazen
Uğruna ölmekten korkmadığı şeyin,
Kendisini hayattayken
Yavaş yavaş öldürdüğünü
Çok geç fark eder.