Aşk Kasım 49 Şiiri - Aşk Aşkın Şehri Ordu

Benim sessizliğim de sensin, gürültüm de; çünkü sen yalnızca kalbime yerleşmedin, düşüncelerimin dilini, bakışlarımın yönünü ve kendime dair bütün tanımlarımı değiştirdin.”
Aşk

Her insanın içinde görünmeyen bir kütüphane var; bazı kitapların adı özlem, bazıları kırgınlık, bazılarıysa hiç yazılmamış bir gelecek.
Aşk

Kimi susarak bir mevsimi anlatır, kimi konuşarak bir ömrü saklar. İnsan, bazen kendi içinde yazdığı şiirin bile yabancısıdır.
Aşk

Bazı cümleler ağızdan çıkmaz; bakışlara yerleşir, zamana karışır ve insanın bütün hayatını sessizce anlatır.
Aşk

Herkes kendi sessizliğini konuşuyor; kimi gözlerinde bir roman taşıyor, kimi suskunluğunda yarım kalmış bir şiir.
Aşk

Sen benim geceme düşen ay ışığı değil,
Gecenin neden karanlık olduğunu sorgulatan düşünceydin.
Benim için bir manzara değil,
Bütün manzaraları anlamlı kılan duyguydun.
Aşk

Gözlerimi yumar, derin derin seni düşünürüm;
Dünyanın bütün sesleri uzaklaşır,
zihnimde yalnızca senin sesin kalır.
Bir an gelir, zamanın akışını unuturum;
çünkü seninle geçen hayallerimde
saatlerin bile ilerlemeye ihtiyacı yoktur.
Aşk

Bazen bir deniz kıyısında hayal ederim seni,
Karadeniz'in dalgaları kadar özgür,
sonbahar yaprakları kadar zarif.
Bir çınarın gölgesinde otururuz;
ben sana bakarım,
sen uzaklara…
Oysa benim bütün uzaklıklarım
gözlerinin başladığı yerde biter.
Aşk

Gözlerimi yumar, seni düşünürüm;
nasıl bir tesadüfün iki insanı
birbirinin en güzel ihtimaline dönüştürdüğünü…
Nasıl bir bakışın binlerce kelimeye,
nasıl bir özlemin koskoca bir geleceğe
dönüşebildiğini sorgularım.
Aşk

Bazen sana söyleyeceklerimi zihnimde çoğaltırım.
Bir cümle kurarım, bin anlam doğar.
Sana seni sevdiğimi söylerim,
sonra bu cümlenin bile
sana duyduğum sevgiyi anlatmaya yetmediğini anlarım.
Aşk

Sana duyduğum sevgi, zamanla azalan bir heyecan değil; anlamı derinleşen bir seçimdir.
Aşk

Gözlerimi yumarım;
ellerini tuttuğumu hayal ederim.
Birlikte susmayı,
aynı manzaraya farklı gözlerle bakmayı,
aynı geleceğe iki özgür insan olarak yürümeyi…
Çünkü ben seninle yalnızca güzel anlar değil,
güzel bir hayat düşlüyorum.
Ve bilmeni isterim:
Ben seni gözlerimi yumduğumda düşünmüyorum yalnızca; gözlerimi açtığımda da hayatın içinde seni arıyorum.
Aşk

Özlemek, mesafeyi ölçmek değil, bir insanın içimizde kapladığı dünyayı fark etmektir.
Aşk

Seni sevmek, geleceği beklemek değil; geleceğe seninle inanabilmektir.
Aşk

Gözlerimi yumar, derin derin seni düşünürüm…
Bir gün bütün bu hayallerin
gerçek bir sabaha uyanmasını dilerim.
O sabah geldiğinde,
sana uzun uzun bakacağım.
Belki hiçbir şey söylemeyeceğim.
Çünkü bazı sevgiler vardır;
insan onları anlatmak için değil,
ömür boyu yaşamak için hisseder.
Aşk

Seni düşünmek, zihnimin en güzel yolculuğu; sana kavuşmak, bütün yolların varmak istediği yer.
Aşk

Zihnimde binlerce düşünce var; hepsinin ortak noktası sensin.
Aşk

Benim en uzun yolculuğum, gözlerimi kapatıp sana ulaşmaya çalıştığım birkaç saniyedir.
Aşk

Bir insanı bu kadar derin düşünmek, bazen ona duyulan aşkın zihinde yazılmış en sessiz şiiridir.
Aşk

Önceleri mutluluğu güzel günlerde arardım,
şimdi güzel günlerin içinde
seninle paylaşabileceğim bir an arıyorum.
Aşk

Sana duyduğum sevgi, zamanla azalan bir heyecan değil; anlamı derinleşen bir seçimdir.
Aşk

Bazı insanlar hayatımıza mutluluk getirmez yalnızca; mutluluğun tanımını değiştirir.
Aşk

Mutluluk, her şeyin kusursuz olması değil;
kusurlu bir dünyanın içinde
birbirine iyi gelebilen iki insan olmaktır.
Aşk

Bazen seni geleceğe taşıyorum düşüncelerimde.
Ordu'nun kıyısında bir sonbahar akşamı…
Deniz sakin, gökyüzü kızıl,
çınar yaprakları ayaklarımızın altında.
Sen bir şey anlatıyorsun,
ben kelimelerinden çok
gözlerindeki heyecanı dinliyorum.
Aşk

Ben aşkı büyük sözlerde aramıyorum artık.
Senin gününün nasıl geçtiğini merak etmekte,
bir düşünceni saatlerce dinlemekte,
mutluluğuna kendi mutluluğum kadar sevinmekte buluyorum.
Çünkü sevmek,
bir insanın hayatında yer kaplamak değil;
onun hayatına güzel bir anlam katabilmektir.
Aşk

Artık seni düşünürken
yalnızca gözlerini hatırlamıyorum;
birlikte vereceğimiz kararları,
aynı sofrada paylaşacağımız sessizliği,
birbirimizin yorgunluğunu anlayan
iki insan olabilmeyi düşlüyorum.
Aşk

Bir gün Ordu'nun kıyısında,
Karadeniz'in serinliğinde yürürken
saçlarına sonbahar yaprakları düşsün.
Ben onları toplamak için eğileyim,
sen gülümse…
Ve o küçücük an,
bütün büyük hayallerimizden daha değerli olsun.

Aşk
Bilmeni isterim sevgilim;
Ben seni yalnızca güzel olduğun zamanlarda değil,
kendinle mücadele ettiğin günlerde de sevmek isterim.
Her zaman güçlü görünmeni beklemeden,
bazen kırılmana, bazen susmana,
bazen de dünyaya itiraz etmene
yer açabilecek kadar…
Çünkü aşk, bir insanın yalnızca en güzel hâline hayran olmak değil, bütün hâllerine sevgiyle tanıklık edebilmektir.
Aşk

Bazen seni düşünmek için gözlerimi kapatmıyorum;
çünkü artık seni yalnızca hayallerimde değil,
hayatın en beklenmedik ayrıntılarında buluyorum.
Bir sokaktan geçerken,
bir çiçeğin güneşe yönelişinde,
akşamın gökyüzüne bıraktığı kızıllıkta…
Sanki dünya, senden habersizmiş gibi davranıyor
ama bütün güzellikleri sana benzetiyor.
Aşk

Benim aşkım, seni kendime sığdırmak değil; seninle birlikte dünyaya daha geniş bir yerden bakabilmek.
Aşk

Ben seninle sıradanlığın güzelliğini yaşamak istiyorum.
Birlikte alışverişe çıkmayı,
yanlış yollara sapmayı,
plansız bir yolculuğa başlamayı,
bir kahkahayı günlerce hatırlamayı…
Çünkü büyük aşklar bazen
büyük olaylarda değil,
kimsenin önemsemediği küçük anlarda büyür.
Sana bir şey daha söyleyeyim:
Ben senin geleceğini yönetmek istemiyorum.
Hayallerine sınır çizmek,
düşüncelerine yön vermek,
özgürlüğünü sevgimin içine hapsetmek istemiyorum.
Aşk
İçimde Sana Açılan Bir Evren Var
Bazen seni düşünmek için gözlerimi kapatmıyorum; çünkü artık seni yalnızca hayallerimde değil, hayatın en beklenmedik ayrıntılarında buluyorum.

Bir sokaktan geçerken, bir çiçeğin güneşe yönelişinde, akşamın gökyüzüne bıraktığı kızıllıkta… Sanki dünya, senden habersizmiş gibi davranıyor ama bütün güzellikleri sana benzetiyor.

Sana karşı içimde tuhaf bir duygu var; ne yalnızca özlem, ne alışkanlık, ne de bir kalbin başka bir kalbe yönelişi…

Sanki zihnimde yeni bir düşünce biçimi doğuyor. Seninle ilgili her ihtimal, başka bir ihtimalin kapısını aralıyor.

Bazen seninle hiç konuşmadan anlaşmayı, bazen saatlerce konuşup yine de doymamayı, bazen de aynı gökyüzüne bakıp bambaşka hayaller kurmayı istiyorum.

Sana dokunmadan da yakın olabilmenin, uzaklıkları kilometrelerle değil duygularla ölçebilmenin bir yolunu bulmuş gibiyim.

Ben seninle sıradanlığın güzelliğini yaşamak istiyorum. Birlikte alışverişe çıkmayı, yanlış yollara sapmayı, plansız bir yolculuğa başlamayı, bir kahkahayı günlerce hatırlamayı…

Çünkü büyük aşklar bazen büyük olaylarda değil, kimsenin önemsemediği küçük anlarda büyür.

Sana bir şey daha söyleyeyim:

Ben senin geleceğini yönetmek istemiyorum. Hayallerine sınır çizmek, düşüncelerine yön vermek, özgürlüğünü sevgimin içine hapsetmek istemiyorum.

Sen kendi gökyüzünde uçarken ben de kendi ufkumu genişleteyim. Sonra yollarımız kesişsin; birbirimizin kanatlarını kırmadan aynı mevsime varalım.

Benim aşkım, seni kendime sığdırmak değil; seninle birlikte dünyaya daha geniş bir yerden bakabilmek.

Bir gün Eylül yağmuru başlarsa, çınarların altında biraz yavaşlayalım. Denizin kıyısında konuşmadan yürüyelim. Sen dalgaları izle, ben yüzündeki huzuru…

O an sana hiçbir şiir okumayacağım. Çünkü bazı duyguların karşısında şairin bile kelimeleri eksik kalır.

Ve belki o gün anlayacaksın; benim sana duyduğum şey bir anın heyecanından çok daha fazlası.

Ben seni, henüz yaşamadığımız günlerin bile içinde sevebilecek kadar derinden hissediyorum.

Ne geçmişe dönmek istiyorum ne de geleceği aceleye getirmek…

Yalnızca seninle, zamanın bize sunduğu her yeni günde birbirimizi yeniden seçmek istiyorum.

Çünkü benim için aşkın en güzel mucizesi, bir insanın hiç değişmemesi değil; değişen iki insanın her defasında birbirinde yeni bir güzellik keşfetmesidir.
Aşk

Bir gün Kasım yağmuru başlarsa,
çınarların altında biraz yavaşlayalım.
Denizin kıyısında konuşmadan yürüyelim.
Sen dalgaları izle,
ben yüzündeki huzuru…
O an sana hiçbir şiir okumayacağım.
Çünkü bazı duyguların karşısında
şairin bile kelimeleri eksik kalır.
Ve belki o gün anlayacaksın;
benim sana duyduğum şey
bir anın heyecanından çok daha fazlası.
Aşk

Bir insanı gerçekten sevmek, onun yarınki hâline de bugünkü kadar merak duyabilmektir.
Aşk

Sana bu kez özlemden söz etmeyeceğim;
çünkü içimde sana dair
özlemden daha farklı bir duygu büyüyor.
Sanki hayat, bütün ihtimallerini
bir masanın üzerine bırakmış da
ben içlerinden seninle yaşanabilecek
en güzel olanları seçiyorum.
Aşk
Seninle Henüz Yaşanmamış
Sana bu kez özlemden söz etmeyeceğim; çünkü içimde sana dair özlemden daha farklı bir duygu büyüyor.

Sanki hayat, bütün ihtimallerini bir masanın üzerine bırakmış da ben içlerinden seninle yaşanabilecek en güzel olanları seçiyorum.

Birlikte uyanacağımız sabahları, henüz gitmediğimiz şehirleri, yarım kalacak sohbetleri, gülmekten gözlerimizin dolacağı akşamları…

Seni düşünürken geleceğin bu kadar güzel görünebileceğini bilmiyordum.

Bazen bir insanın varlığı, hayatın bütün renklerini değiştirmiyor; ama hangi renge bakacağını yeniden öğretiyor.

Sen bana bunu öğrettin.

Artık yağmuru yalnızca yağmur olarak görmüyorum. Birlikte ıslanabileceğimiz bir akşamı düşünüyorum. Denizi yalnızca seyretmiyorum; kıyısında sana anlatacağım hikâyeleri biriktiriyorum.

Bir çınarın altında oturup dünyanın bütün aceleciliğine karşı biraz yavaşlamayı istiyorum.

Sen anlatırken susmayı, ben anlatırken gözlerindeki merakı görmeyi, bazen aynı fikirde olmadan da birbirimize hayran kalabilmeyi…

Çünkü ben seninle yalnızca romantik bir hikâye değil, zihinsel bir yol arkadaşlığı da düşlüyorum.

Sana her gün aynı cümleyi söylemek yerine her gün sevmek için yeni bir neden bulmak istiyorum.

Bir gün hayallerin değişirse yanında olmayı, düşüncelerin başka ufuklara yönelirse seni anlamaya çalışmayı, başarıların karşısında gururlanmayı, yorgunluğunda sessizce elini tutmayı…

Benim sevgim biraz da budur.

Seni bir kalıba yerleştirmeden sevmek, kendime benzetmeden anlamak, özgürlüğünü eksiltmeden yakınında durmak…

Çünkü insanın birine duyabileceği en derin sevgi, onun hayatında kendisi olabilmesine güvenli bir yer açabilmesidir.

Ve biliyor musun?

Ben artık kavuşmayı yalnızca iki insanın birbirine sarılması olarak düşünmüyorum.

Kavuşmak; aynı hayata gönüllü olmak, aynı geleceğe emek vermek, birbirinin sessizliğini bile incitmemek, yıllar sonra dönüp baktığında iyi ki diyebilmektir.

Bir gün saçlarımıza sonbahar düşerse, ben yine sana ilk günkü merakımla bakmak istiyorum.

Yüzünde yılların bıraktığı çizgileri zamanın bize yazdığı şiirler gibi okumak, gülüşünü ilk karşılaşmamızdaki kadar değerli bulmak istiyorum.

Çünkü benim sana dair en büyük hayalim sonsuz bir gençlik değil; yıllar geçse de birbirimize duyduğumuz o güzel merakı kaybetmemek.

Seni bir ömür sevmek istiyorum; ama bir ömrü tek bir duyguya hapsetmeden, her gün başka bir güzellikle yeniden başlayarak.
Aşk

İnsan, sonsuzluğun karşısında bu kadar küçükken
nasıl oluyor da bir başka insana duyduğu sevgiyle
bütün evreni içine sığdırabiliyor?
Aşk

Seni düşündüğüm anlarda:
Akıl bana dünyanın büyüklüğünü anlattı,
kalbim ise bir insanın
bu büyüklükten daha fazla yer kaplayabileceğini.
Aşk

Sana dair düşüncelerim var;
kanıtlanması gerekmeyen,
ama her gün yeniden yaşanması gereken…
Birlikte geçireceğimiz sıradan sabahlar,
bir fincan kahvenin karşılıklı suskunluğu,
yağmurlu bir akşamda aynı pencereye yaklaşmak,
birbirimizin düşüncelerinde yeni kıtalar keşfetmek…
Aşk

Bazen düşünüyorum:
İnsan neden bir başkasını özler?
Neden binlerce ihtimal arasından
bir tek insanın sesini bekler?
Neden zaman geçtikçe bazı duygular azalmak yerine
daha derin bir anlam kazanır?
Belki de kalp,
aklın henüz ölçemediği bir gerçekliği taşır içinde.
Aklım evrenin sonsuzluğunu hesaplıyor; kalbim ise seninle geçireceğim bir ömrün değerini.
Aşk
Kalbimin Sonsuzluğu, Aklımın Sınırında
Seni düşünürken bir Pascal sorusu beliriyor zihnimde: İnsan, sonsuzluğun karşısında bu kadar küçükken nasıl oluyor da bir başka insana duyduğu sevgiyle bütün evreni içine sığdırabiliyor?

Ben bu sorunun cevabını kitaplarda aramadım. Ne geometrinin kesinliğinde, ne aklın kusursuz çıkarımlarında, ne de zamanın ölçülebilir aralıklarında…

Cevabı, senin adını düşündüğüm anlarda buldum.

Çünkü akıl bana dünyanın büyüklüğünü anlattı, kalbim ise bir insanın bu büyüklükten daha fazla yer kaplayabileceğini.

Sana dair düşüncelerim var; kanıtlanması gerekmeyen, ama her gün yeniden yaşanması gereken…

Birlikte geçireceğimiz sıradan sabahlar, bir fincan kahvenin karşılıklı suskunluğu, yağmurlu bir akşamda aynı pencereye yaklaşmak, birbirimizin düşüncelerinde yeni kıtalar keşfetmek…

Ben sonsuzluğu uzak gökyüzünde aramıyorum artık. Bazen bir insanın gözlerinde, bazen bir gülüşün ardında, bazen de henüz söylenmemiş bir cümlenin içinde buluyorum.

Pascal'ın insanı, evren karşısında kırılgan bir düşüncedir; ama ben senin yanında kırılganlığın da sevginin bir biçimi olabileceğini öğrendim.

Çünkü güçlü olmak, hiç incinmemek değildir. Birini severken korkularına rağmen güzel bir gelecek kurabilmektir.

Sana sahip olmak istemiyorum; seni anlayabilmek istiyorum. Düşüncelerinin değişmesine, hayallerinin büyümesine, bazen benden farklı bir yerde durmana özgürce izin verebilmek istiyorum.

Çünkü sevgi, bir insanı kendi dünyasına hapsetmek değil, onun dünyasını tanımaya cesaret etmektir.

Ve bazen düşünüyorum: İnsan neden bir başkasını özler? Neden binlerce ihtimal arasından bir tek insanın sesini bekler? Neden zaman geçtikçe bazı duygular azalmak yerine daha derin bir anlam kazanır?

Belki de kalp, aklın henüz ölçemediği bir gerçekliği taşır içinde.

Aklım evrenin sonsuzluğunu hesaplıyor; kalbim ise seninle geçireceğim bir ömrün değerini.

Bir gün birlikte Ordu sahilinde yürüyelim. Karadeniz'in dalgaları kıyıya düşüncelerini bıraksın. Çınar yaprakları sonbaharın içinden geçsin. Sen bana hayallerini anlat, ben sana henüz yaşamadığımız günleri…

O an zamanın ne kadar kısa olduğunu değil, birlikte geçirilen bir anın ne kadar büyük bir anlam taşıyabileceğini düşünelim.

Sana sonsuzluk vaat edemem; çünkü insan zamanın sahibi değil. Ama zamanın bize verdiği her günü özenle sevebileceğimi söyleyebilirim.

Ne geçmişin pişmanlıklarına mahkûm, ne geleceğin belirsizliğine teslim…

Ben seninle bugünün içinde yarına inanan bir sevgi yaşamak istiyorum.

Ve şimdi Pascal'ın akıl ile kalp arasındaki o büyük düşünsel ayrımının önünde kendime ait bir cümle kuruyorum:

Evren insanın zihninde büyür; insanın dünyası ise sevdiği birinin varlığında derinleşir.

Benim için sen, sonsuzluğu açıklayan bir cevap değilsin; sonsuzluğu düşünmeye değer kılan en güzel sorusun.
Aşk