Asıl Acı Şiiri - Dr Yusuf Polat

Bir yolculuğa çıkmıştım ilk gün
Yüreğimde çocukluğun renkleri
Gözlerimde
Henüz kirlenmemiş bir şafak...
Biliyordum:
İnsan bazen iyileşmek için
En derin yarasına yürümeliydi.

Şunu unutmayın, bir çocuğun
İçinde sakladığı gökyüzünü
Hiçbir karanlık
Sonsuza dek karartamaz

Çünkü siz karanlığı çoğaltırken
Biz çocukluktan
Beslenen o ışığa yürürüz

En çok bundan korkuyorsunuz:
Öldüremediğiniz
Katıksız çocukluğumuzdan,
Susturamadığınız vicdanımızdan
Bizi
Çağıran büyük hakikatin ışığından

Çünkü asıl acı,
İnsanı öldüren değil,
İnsanın
İçindeki o hakikati uyandırabilendir.