çok soğuk bir gün var pencerenin ardın da
ve deli bir rüzgar esiyor şimdi
ama güneşte var inadına
umrumda değil hiç bir şey!
ben senin gözlerinde görürüm en güzel mevsimleri ve maviye çalar gökyüzü
yüreğim sıcacık ve özlem dolu
geceden kopan kara bir noktasın beyaz sayfalara düşen
seni gören gözlerin,yüzü buruşuyor,tatlı değil,ekşi ve acısın!
farkında değilsin,mevsimlerde terk etti seni,baharın yok,yazın yok,kışın yok,hiçbirşeysin!
önce küçük bir nokta gibiydin gecenin yüreğinde
Ah yine sağır bir sessizlik ve dayanılmaz bir melodi
Uzanmak istiyor kollarım sana kör bir sedayla!
Öyle güzel öyle narin ki yokluğun bende!
Esen rüzgara söylüyorum saçlarında parmaklarım
Ve usulca kapatıyorum gözlerimi seni içimde saklamanın mutluluğu!
Adını söylemeyeceğim bilmesin hızla geçen zaman
Daha çok özlüyorum seni karanlık çökünce
Her şey susunca sen daha çok büyüyorsun içimde
Geceye söylüyorum ve ay ışığına adını
Yastığımda sen ,içime dolan havada sen !
Sen varsın işte!!!
Bir mevsimden geçerken zaman ,ben sende saklıyım
Yorgunum ama nefeslerim ağır geliyor şimdi
Semaya sığmayan hallerin arifesinde
Yeni bir yolun başında gibiyim sevgilim,gel son bulsun sızım,sancılarım!
Çiçek açsın bahçem mutluluk dolsun kalbim!
Bir ben kalıyorum yapraklardan sonra üşüyen
Soğuk mevsimin başlangıcındayım yüreğim sıcacık
Hepsi gittiler,gitmesi gereken
Bir gözlerin kalıyor duvarda kokun rüzgarda sesin kulaklarımda
Biliyorum hep bir yanımız eksik kalacak bundan böyle
Ne zaman düşsen aklıma içim ısınır yüreğim kanatlanır sen olurum
Bir ben var içimde bana yabancı sana müptela
Kaç yenilgi oldu kendime
Sayamadım işte
Bir aklımda var benden gittiğin gün
Yağmurlar yağmıyor artık kediler küstü sokağıma
şair seni fısıldıyor mürekkebe
ve hiç olmadığı kadar mutlu gidiyor kalem beyaz sayfalara!
seni yazmıyor şimdi!
nakşediyor yüreğine satırlar!
yoksun işte ne yapayım,hükmüm yok hiç bir şeye,benden başka
nasıl döndüreyim gittiğin yollardan
seni ne getirir bana,soğuk mevsimler geçirirken günahkar ruhum
kahrımdan oturup ağlamalımıyım,gözyaşlarım mıçağırsın seni
dünyayı parçalayıp içinden mutluluk çıkarmak kolay mı?
bir şehir gibi duruyor gözlerin haritamda,sınırları olmayan!
içtikçe susuzluğumu artıran su gibisin!
sarmaladıkça,yokluğunu daha çok hissettiren,dokununca yakan,uzaklaştıkça çeken,küllerinden,bir gökyüzü inşa ettiren bir şeysin!
bütün kıymetli şeylerden bir fazlasın bir fazla!
kafesine sığmayan,rüzgarın sırtında gezinen,avlanmaktan korkmayan!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!