biz arıyorken delice!
çıldırasıya muhtaçken ona!
o başkalarının peşinden gitmektedir
elde edemeyeceğini bile bile
kendini kandırıyordur, biz gibi
belki bir avuntudur yaptığımız
bir gün evet bir gün diye başlayan satırlar geçiyor mevsimlerimizden,umuda gebe güneş! ışıklar bizi yeniden kazandıracak yıkımlara inat! şarkılar onaracak yıkık dökük ne varsa...şarkılar olacak derdimize derman.hadi durmayın,mırıldanalım hep birlikte,şehirler inşa ediyor yankılarımız.acı yok bu defa...gökyüzü mutluluk uçurtmalarıyla,martılarla,özgür kuşlarla doluyor birden,susmak yok...söyleyin şarkımızı yarını beklemeden!
göçtün benden sahipsiz kuşlar misali
hep böyle yersiz yurtsuzmu kalacaksın
bir şeyler bırakarak eksiliyorsun gittiğin yerlerden
ne kaldı şimdi bu yaşanmışlıktan,yarım kalmaktan başka!
sanmaki hep sen eksiliyorsun severken
şimdi yenilmiş ordular kadar sefilim.
utanç içindeyim,söz dinletemediğim yüreğime yeniliyorum
ve hayırsız olduğunu bile bilesana koşuyorum
kapılarının yüzüme kapanacağını bile bile
yasak bir alfabeyle yazıyorum satırlarımı
bulduğum ilk otobüsle ayrıldım bu şehirden
unuturum diye,uzaklarda gelmezsin aklıma sandım
gidince kurtulurum sandım,oysa sen vardın ellerimin değdiği yerlerde
senin olduğun yerlerden uzaklaşınca değişir sanıyordum her şeyi,ama nerden bilecektim ki sevgilim,bendesin,ben unutmaya çalışırken
senden değil kendimdem bu kaçışlarım
umuda selam durmuş sabahlar!
geçiyor usulca şarkılar, yüreğimizden kederi silen.
uzat başını pencerenden ve mırıldan ansızın,rüzgar sana bürünsün!
ola ki sezersen yalnızlığın dayanılmaz hafifliğini o zaman çocukluğunu düşün
papatyalar çiz uçurtmalarına
yüreğin dursun aralanmış kapıların eşiğinde ve güller sen koksun
bilmiyorum hangi mevsimdeyiz hangi ay,hangi gün
umrumdamı dünya ayrı düşmüşsem gözlerinden
uzamadan sancılarım dön gittiğin yollardan
anladığım tek şey seni sevdiğim!
derin bir yara dan yayılan sızı gibi
dermansız bir derde derman arar gibi
yağmurlu bir günde kocaman gülücükler savurur gibi
güneşli bir günde kumsal da galgalarla dans eder gibi
yada bir akşam üstü yalnız odan da şarkılara eşlik eder gibi
içine usulca dolan mutluluk gibi,aşk gibi,müzik gibi,pencerene vuran ay gibi...sebepsiz mutlu olur gibi....ve kaybedecek hiç bir şeyi olmayan yolcu gibi....herşeyden vazgeçer gibi...yüreğinden süzülen yaşama arzusu gibi...ölüme giden mahkumun son sözleri gibi...yatağında hayata umutla bakan hasta gibi...doktorun reçeteye ilaç yazar gibi...lügatlara sığmayan sözcükler gibi...daha söylenmemiş ne kadar güzel şey gibi...seni seviyorum sevgilim....işte önemli olan tek şey buymuş gibi....
sen gititin ya şehirden sevgilim
sustu kuşlar,küstü yağmurlar,kediler kimsesiz kaldı şimdi!
hangi rüzgar tarıyor saçlarını parmaklarım yerine
hangi şehirde güneşe bakıyorsun sevgilim
hangi geceler sarılıyorsun yastığa benim yerime ve mırıldanıyorsun şarkımızı!
bir sabah senle uyanmalı güneşe
ellerini tutmalı şarkını söylemelisin
bir bakış atmalısın sevdalı kuşlara,sevabın olsun
ve rüzgara vemelisin kederini
incitmesin kimse narin yüreğini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!