Arafta Akşam Şiiri - Nafiz Faik Erbaş

Akşamı anlatmaya kelimeler yetmez
Çünkü akşam
Her yerin karardığı vakit
Bir çocuğun elinden uçan balon
Bir kadının gözünden düşen ışık
Bir adamın sırtından kayan yük

Oysa biz akşamları sevdik
Çünkü karanlık eşitlerdi herkesi
Fakirin ekmeği
Zenginin sofrası
Aynı karanlıkta kaybolurdu

İyi akşamlar bile bölündü
Bir senin akşamın var
Bir benim
Bir de arafta kalanların...