Gönlümü sofra ettim sevdiklerime
Onlar yemek seçmeye düştü
Ben su oluverdim ateşlerine
Onlar israf etmenin peşine düştü
Güneşim demişken ben o güzele
O dipsiz, karanlık kuyuya düştü
Elimi uzattım yanarak bile bile
O ayla anlaşmanın derdine düştü
Kokusunu içime çekmek istedim
Gül bahçesinde bahtıma menekşe düştü
Ben onu bir melek görmek istedim
Şeytanın da melek olduğu sonradan düştü
Sözüm yok artık hiçbir sözüne
Eyvallah doğrudur vuruldum gözüne
Onunla indim sevmenin özüne
Ama bu gönlüm artık arafa düştü
Kayıt Tarihi : 13.10.2026 01:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!