ALACA MAVİLERE
Karadı yine gökyüzüm
Şafağından senin gömüldüğüm
Kara Toprak yerine mavi denizler
Keder oldu bana her gördüğüm
ARAFA ŞARKI
Hatrından yitip giderken zaamanın
Karamışken yıldızlarını doğan sabahın
Nice vakittir hasrettim
Hiçliğine düştüm yine hayatın
CESARETİN ŞAFAĞI
Yaşamak belirtisi mi aramak
Şafakta yeniden çalınıyor hucum boruları
Yeniden dirilip küllerinden doğmak
Sokaklar boş, günler sensiz
Ruhumun limanından bir gemi kalkar sessiz
Rıhtımda kalan insanlar yarensiz
Kalkmış benliğim yitiyor, rotası belirsiz
Ben kaldım, ruhum gitmiş
Bütün biletlerim tükenmiş
DENİZCİNİN TÜRKÜSÜ
Bir elveda hoş bir ayrılık
Ufkunun peşinde attığın adım
Dertlenme elbet diner bu karanlık
Ümit ederek daha nereye kadar yaşayacağım bilemiyorum
Sebebini bilmediğim hep derin düşüncelerde
boğuluyorum
Zamanım ve mekanım artık bir biri içinde eridi
Güneş ile ayın hüzünlü tiyatrosu bu gece yine bitti
Ne kadarına hükmediyorum hayatımın belli
DOSTA ÖZLEM
Ey dost içimde senin hasretinden bir kor taşıyorum
Soluduğum her nefeste boğuluyorum
Öyle bir yangın çıkıyor sinemde
Yeri yüreğimin derinliklerinde
Günler soluyor bir bir, ufku sonsuz penceremde
Sensiz doğan her güneşte biraz daha
Aklımda hayalimde adın, dilimde her hecemde
Gecem, gündüzüm sanki kilitli kafeste
En güzel şey iken hürriyet, mor siyah bulutlarla
İstibdatına maruz bırakıyor aşkın her akşamda
Çeganda bir bayram sabahı
Yürüdü hakka Türk'ün Bahadırı
Koştu Turan'a, Altaylardan Tunaya
Vuslatı son buldu yüce Mevla'ya
Kahraman Enver Mitralyöze karşı
Kalbimde dolanıyor eski aşkların hayali
Ödedim sahibine etten, kemikten bedeli
Ötesi yok gibi duruyor bu ufukların
Solmuş, karamış yaşadığın asrın
Hayaleti dolaşıyor zihnimde
Yineliyor aynı senaryo yine, aynı perde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!