Öyle büyük başlamıştın ki o hayata,
Dikensiz güllerden
Başkasını görmüyordu gözlerin
Şimdi bir kır çiçeğine bakıyorsun,
Sanki
Tüm bahar senden özür dilemiş gibi
Eskiden gökyüzüne sığmazdı için
Şimdi bir saksı kadar yerin
İnsan büyüdükçe küçülüyor olmalı
Hele birini kendinden çok sevmişse…
Aramızdaki o koca boşluğa
Aşk diyorlar sevgilim;
Ben biraz da
Yaşanamamış bir hayat olarak bilirim.
Kayıt Tarihi : 1.11.2026 07:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
20261101 Denizli
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!