Ankebut Şiiri - Deli Muallim

Hiç gelmemiş bir misafir gitti diye üzülüyorsun.
Bata çıka acılar içinde süzülüyorsun.
Bu delilik… Bu paranoya… Bilmem ki neyin kefareti…
Bu katman katman birikmiş günahların esareti.

Yolda rüzgâra karışmış çalı çırpı hışırtısı,
Gökte kayan yıldız, uykuda görülen rüya,
Hepsi sana bir işaret, bir damla umut çarpıntısı.
Bitmek bilmez anlamsızlığı anlamlandırma takıntısı.

Ümit etmeyi bile ümit ettirmiyor ruhunu kemiren ankebut.
Yiyor zihnini bırakmayacakmışçasına bir damla umut.
Ne etmeli, ne yapmalı, ardakalan vakitlerden?
Saldırıyor zihnine her an farklı cihetlerden.

Istırap veriyor bu denge, bu araf.
Sen burada, malum zat diğer taraf.
Kımıldayamıyorsun bir adım dâhi.
Tünelin ucunda ışık var mı sahi?